αφιέρωμα

Ο Μόντης στην Κύπρο
Μικρή επιλογή γραφής
Δεκαπέντε ποιήματα και αποφθέγματα
(.poema..)




Προς Χάρο

Δε γίνεται όταν θα 'ρθεις
ναν' έτσι όπως τώρα που σου γράφω
Κυριακή πρωί
και να ξανακοιτάζω ήσυχα τους στίχους μου;
Για ρώτηξε. Για εξήγησέ Τους, σε παρακαλώ

 

*

Περίεργο πράγμα η καρδιά.
Οσο τη σπαταλάς τόσο περισσότερη έχεις.

 

Κάθοδος των Μυρίων

Μας σκότωσαν τους αρχηγούς
κι επιστρέφουμε ακέφαλοι
μ' οδηγό (τι να κάναμε;) ένα γραφιά.
Ομως η αλήθεια είναι πως αυτοί οι γραφιάδες
ξέρουν να βρίσκουν τη θάλασσα.

 

Το μυστικό της μελαγχολίας

Το κακό είναι που παρέμεινες στην επιφάνεια της
Το κακό είναι που δεν ήξερες
πως η διέξοδος είναι στον πυθμένα
που φοβήθηκες να βυθιστείς μέχρις αυτού.
 
 

Η εξέλιξη των ειδών

Είχε εντέλει προσέξει
πως όσο προχωρούσε
τόσο χειροτέρευε η κατάσταση
κι έτσι αποφάσισε να διακόψει στον άνθρωπο

 

Το κορίτσι στο τζάμι

Πολύ μ' απασχολεί αυτό το κορίτσι
που ακούμπησε τ' απόγεμα
το πρόσωπο στο τζάμι
και κάρφωσε το βλέμμα στον δρόμο
χωρίς να βλέπει,
και προσήλωσε την προσοχή στον δρόμο
χωρίς να προσέχει.

 

Προς ζωή (Παραλλαγή)

Πόσα "μάλιστα" μ' ανάγκασες να πω,
πόσα "μάλιστα" φορτισμένα "όχι" μ' ανάγκασες να πω!

 

*

Εχω μια μεγάλη σιωπή μέσα μου,
μες στην σιωπή συναναστρέφουμαι,
μες στην σιωπή συνωστίζουμαι,
στην αγρύπνια της διερωτώμαι.

 

Γρηγόρης Αυξεντίου

Εκείνο τ' «όχι» δεν το επανέλαβε η ηχώ,
ήταν πολύ βαρύ για να το μεταφέρει.

 

Μετά την Τουρκική εισβολή

Τώρα πια πώς θα μπορέσουμε να πεθάνουμε,
τώρα πια πώς θα μπορέσουμε να πεθάνουμε
μ' αυτή την έγνοια πίσω μας;
Αναγκαστικώς θ' αναβάλλουμε.

 

Ενα τουρκάκι στο Κιόνελι το 1966

Μ' ενδιαφέρει αυτό το χαμόγελο του μικρού παιδιού
που τ' αγνοήσαμε και μας ανέμισε
ένα χεράκι χελιδόνι,
που τ' αντιπαρήλθαμε και μας ανέμισε
ένα χεράκι γιασεμί.

 

Τούρκοι στον Πενταδάχτυλο

Απορώ πώς συνεννοούνται μαζί του!
Απορώ τι γλώσσα του μιλούν!

 

Δεν ήρθαν

Δεν ήρθαν οι θεατές που περιμέναμε,
δεν ήρθαν οι θεατές που περίμεναν τ' αναμμένα φώτα
και ματαιώθηκε η παράσταση
και καθήσαμε μονάχοι στην πλατεία
τριγυρισμένοι απ' τ' άδεια καθίσματα
με πολλή κατάθλιψη
και μ' ένα παράξενο ηδονισμό,
μ' ένα εντελώς ανεξήγητο ενδόμυχο ηδονισμό.

 

Δεύτερη Παρουσία

Συγχώρεσέ τον Κύριε
που θα παρουσιαστεί αναμάρτητος
και δε θα 'χη απάντηση όταν τον ρωτήξης:
"Εσύ τι έκανες τόσα χρόνια
Εσύ πού σπαταλήθηκες τόσα χρόνια".

 

Τραγούδι για το μεγάλο αδελφό μας

Να πάρουμε μια σταγόνα απ' το αίμα σου
να καθαρίσουμε το δικό μας,
να πάρουμε μια σταγόνα απ' το αίμα σου
να μπολιάσουμε το δικό μας,
να πάρουμε μια σταγόνα απ' το αίμα σου
να βάψουμε το δικό μας
να μη μπορέσει πια ποτέ
να το ξεθωριάσει ο φόβος.





      αρχική σελίδα | ταυτότητα | επικοινωνία | συνδέσεις | προηγούμενα τεύχη | english
Copyright © 2006 e-poema.eu - Όροι Χρήσης
Developed by WeC.O.M.