αφιέρωμα

Ο Μόντης στην Κύπρο
Σταυρούλα Γάτσου
Από τις ανοχύρωτες πόλεις




Ανοχύρωτες πόλεις

Ανοχύρωτες οι πόλεις
κι ανοχύρωτες χώρες
Εσπασε κι η τελευταία γέφυρα -κρακ-
Τίποτε δεν τους ενώνει με το υπόλοιπο
Σαν σύννεφα αποκόβονται.

Απομακρύνονται απ' τη στεριά,
Σαν τα καράβια απομακρύνονται,
Γίνονται νησιά.

Οδεύουν προς εγκατάλειψη του συστήματος που γνωρίζετε
κι από όπου παρακολουθείτε την ιστορία, εκεί στην στεριά.

Σύντομα θα ξεφύγουν από τον ορίζοντά σας,
για να χαθούν μέσα στη σκοτεινή θάλασσα
γράφω εκ μέρους των τις τελευταίες λέξεις.
Πως υπήρξαν κάποτε.
Τέτοιοι άνθρωποι,
ανοχύρωτες πόλεις στο κακό.
Και τώρα παν μακριά μας.

Νομίζετε πως θα τους φτάσουμε κάποτε;
Αν είμαστε τυχεροί, σύντομα κι εμείς
θα γίνουμε μια μικρή κουκκίδα
κι αυτά που βλέπετε τώρα είναι τα τελευταία φώτα μας
αφήνοντας το λιμάνι.

 

Τελευταίες αναπνοές

Αυτός που ξέρει ότι θα πεθάνει δεν φοβάται γιατί
το έχει πάρει απόφαση. Αυτός που πολεμάει πριν
σκοτωθεί θυμώνει κι ο θυμός τον δυναμώνει.

Σαδιστής είναι αυτός που δίνει μόρια ζωής
και περιπαίζει. Ο δήμιος. Ο βασανιστής.
Που δίνει πρόσταγμα κι εξευτελίζει.

Σας έχει τύχει να παρακολουθήσετε ποτέ τέτοιον μελλοθάνατο;
Τις τελευταίες του αναπνοές. Εκεί που ακόμη παλεύει
και βογκά κι ελπίζει. Ο φόβος του είναι ένα βαρύ και περίεργο ποτό.

Απέναντι στους δήμιους μας ή θα πεθάνουμε ή θα νικήσουμε,
Εχουμε πόλεμο. Πολεμούμε για αυτές τις τελευταίες αναπνοές.
Για την ποιότητα αυτών.

 

Η μοναξιά της θάλασσας

Στη μοναξιά της θάλασσας
κατοικεί η τρέλα.
Εκεί έχουμε φυλακίσει την ελευθερία,
μες τη γαλήνη. 
Γιατί μας θέλετε φυλακισμένους
για να αισθάνεστε καλά.
Να σας κάνουμε τη χάρη
στα λίγα στιχάκια μας.
Να χαρείτε κι εσείς.

 

gatsou@gmail.com

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ: www.poetrybystavroulagatsou.blogspot.gr





      front page | identity | contact | links | past issues | ελληνικά
Copyright © 2006 e-poema.eu - Terms of Use
Developed by WeC.O.M.