Ιωάννης Καλκούνος
Ξυπόλυτοι πάνω μας οι θεοί




Αντίδωρο

        The dancers inherit the party
         IAN HAMILTON FINLAY


Μεταλάβαμε το κουφάρι του Διονύσου
-φτηνό κρασί και χάπια εποχής.

Τα ραγισμένα μας δόντια
ροκανίζουν το πλέονασμα χαράς,

καθώς στη μνήμη τρεμοπαίζουν χορογραφίες
και ειδύλλια που πήγαν κατά διαόλου.

Θυμίζουμε σπασμένα ποτήρια στην πίστα
-ξυπόλυτοι πάνω μας χόρεψαν θεοί.

Διηρημένοι σαν κληρονόμοι, ιδρωμένοι
και σχεδόν κουφοί· αναρρώνουμε.

Τα τελευταία μας κέρματα: συντρίμμια
στο συντριβάνι της μέρας·

άγονοι κομήτες -και σκορπισμένοι εμείς
αναμασάμε μια τελευταία ευχή.

Τα χαρτονομίσματα στις τσέπες μας
ήταν πάντα τσαλακωμένα.

 

Παιδική ηλικία

Σούρουπο: το τρένο εκτροχιάστηκε κι ένας λόφος αστέρια
-εμπόρευμα πολύτιμο- χύθηκε στις ράγες.

Οι χωρικοί -με τα φτυάρια ακουμπισμένα στους ώμους-
άναυδοι θαυμάζουν την ύλη που λαμπυρίζει

κι ο σταθμάρχης από ντροπή σκαλίζει έναν άδειο ουρανό-
τα χέρια του μπλέκονται, ασπρίζουν: γίνονται φεγγάρι.

Κάτω από τον πλάτανο της εκκλησίας
η γριά γάτα παίζει με τη σκιά της και κερδίζει.

Πίσω από τις αυλόπορτες μουγκών σπιτιών
-με κόκκινα γόνατα και μαύρες πέτρες στις τσέπες,

με αυτοσχέδιους χάρτες και άτλαντες φανταστικών ζώων-
τα παιδιά περιμένουν το επόμενο τρένο.

 

g.kalkounos@hotmail.com

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ: www.kalkounos.blogspot.com

 







Copyright © 2006 e-poema.eu
Developed by WeC.O.M.